KULTUROZNAWSTWO to interdyscyplinarny kierunek humanistyczny, przeznaczony dla osób interesujących się teatrem, filmem, literaturą, muzyką, sztuką oraz innymi zjawiskami kulturowymi tudzież mechanizmami funkcjonowania różnych społeczeństw, grup środowiskowych i subkultur.
W czasie trzyletnich studiów licencjackich oraz dwuletnich studiów magisterskich proponujemy szereg interesujących zajęć układających się w sześć bloków tematycznych:

Teatrologia

Filmoznawstwo

Wiedza o literaturze

Wiedza o muzyce

Wiedza o sztukach plastycznych

Antropologia kultury

Na początku był teatr. Tym zdaniem można rozpocząć zarówno opowieść o wielkich kulturach europejskich – starożytnej Grecji i Rzymu, jak też o toruńskim kulturoznawstwie. Katedra Kulturoznawstwa formalnie powstała 1 lutego 2011 roku, ale specjalizacja teatrologiczna na toruńskiej polonistyce już w 1994 roku, Studenckie Koło Teatrologiczne w 1995 roku, a Zakład Dramatu, Teatru i Filmu – gdzie teatrowi dodaliśmy młodszego towarzysza: kino – w 1999 roku. Dlaczego zajmujemy się teatrem? Dlaczego warto zajmować się teatrem?

„Kino to świat marzeń i instynktów” – przekonywał Luis Buñuel, jeszcze dalej poszedł Werner Herzog mówiąc, że „surowcem kina jest podświadomość, sny, a przede wszystkim koszmary”. Na to Robert Bresson odpowiedział, że kino powinno wrócić do najcenniejszej właściwości kamery – zimnej, obiektywnej rejestracji świata. Pedro Almodóvar widzi siebie w roli hipnotyzującego Boga przedstawiającego na ekranie własne marzenia, którego kreacja pojawia się w świecie równoległym do rzeczywistości. Fellini zaś uważał, że „kamera powinna raczej postępować za akcją niż ją prowadzić”, a on sam jest jedynie „obserwatorem, a nie czynnym uczestnikiem tego, co dzieje się w filmie”, reżyser natomiast zawsze „pełni służebną rolę w stosunku do opowiadanej przez siebie historii”. Przyklaskuje temu Antonioni, twierdząc, że na dzieło filmowe składa się o wiele więcej niż to, co chciał przekazać reżyser. Dlatego też uważa, że „roztrząsanie i zbytnie myślenie o tym, co się tworzy zabija świeżość spojrzenia” i tym samym niszczy sztukę – „muszę tworzyć wnętrznościami, brzuchem – a nie mózgiem”.

Co łączy kulturoznawstwo, kulturystykę, kultywator, kult jednostki oraz żywe kultury bakterii? Dlaczego Europejczycy podbili Amerykę, a nie Indianie amerykańscy Europę? Czy kanibalizm może być zachowaniem kulturalnym?

Skąd wiadomo, że koty nie nadają się do jedzenia? Dlaczego do leczenia ran używano chleba zagniatanego z pajęczyną, smoły i uryny? Czy społeczeństwa plemienne żyły w wolnych związkach?

Jaka jest różnica między magią a religią? Czym różnią się kibice piłki nożnej od kibiców siatkówki i dlaczego? Skąd się biorą internetowe łańcuszki szczęścia i opowieści o czarnym BMW, którym jeździ szatan? Dlaczego mężczyźni przed ślubem muszą się wyszaleć, a kobiety muszą dbać o dobre imię? Jakie są konsekwencje faktu, że pilot to zawód, a pilotka to czapka?

Wiedza o sztukach plastycznych to cykl zajęć, w ramach których za sprawą oglądanych i analizowanych obrazów, możliwa jest podróż w czasie sięgająca niemal 40 tysięcy lat wstecz - ku początkom kultury ludzkiej. Dzięki pozostawionym na ścianach jaskiń malowidłom możemy obserwować artystyczne debiuty człowieka i cofnąć się w głęboką prehistorię - do momentu, kiedy zaczął on stawać się istotą wrażliwą, myślącą, zaniepokojoną i zachwyconą otaczającym go światem.

Jednocześnie zajęcia te odpowiadają na pytania dotyczące kondycji obrazu, czyli zjawiska niezwykle ważnego dla funkcjonowania i rozumienia kultury współczesnej, o której niejednokrotnie mówi się właśnie, że jest kulturą obrazową.

Blok tematyczny „wiedza o muzyce” obejmuje zajęcia kursowe (wprowadzenie do wiedzy o muzyce, analiza dzieła muzycznego, historia muzyki) oraz zajęcia fakultatywne na studiach I i II stopnia (muzyka w kontekście innych sztuk, warsztaty muzyczne, współczesne życie muzyczne). Zajęcia kursowe wprowadzają studenta w problematykę związaną z: